دلم پیشته... گل من می دونی؟ بگو تا ابد پیش من می مونی

تو را دوست دارم با دل و جونم تا دنیا دنیاست با تو می مونم

وقتی چشماتو روبروم می بینم وقتی عزیزم پیش تو می شینم

همیشه پنهون میخوامت از جون عشقت از قلبم نمی ره بیرون

نازنینم با تو بودن واسه من خواب و رویاست

بیا پیشم تو نباشی این دل من خیلی تنهاست

آرزومه با تو باشم تا ببینی دل چه حالی می شه

بی تو تنهام تو را می خوام یه روز بی تو یه سالی می شه

شبی غمگین شبی بارانی و سرد  

 مرا در غربت فردا  رها   کرد

دلم  در  حسرت دیدار او   ماند  

 مرا   چشم  انتظار  کوچه ها  کرد

به من می گفت تنهایی غریب است  

 ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام  بود  و  ندانست  

  که در  قلبم چه آشوبی به پا کرد

او  هرگز  شکستم را  نفهمید   

  اگر   چه  تا   ته   دنیا   صدا   کرد

آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم

از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

تقصیر کسی نیست که این گونه بمیریم

شاید خدا خواست که دل تنگ بمیریم